نسیــــم عشق

شرمنده که مدتی نتونستم آپ کنم ولی حالا که آپ کردم خوشحالم میکنین با نظرهای خوشکلتون

 سال نو هم پیشاپیش به همتون تبریک میگم

امیدوارم سال جدید سال خوب و همراه با موفقیت برای تک تک شما عزیزان باشد

                    من از قصه زندگی ام نمی ترسم من از بی تو بودن به یاد تو زیستن و

                         تنها از خاطرات گذشته تغذیه کردن می ترسم. ای بهار زندگی ام اکنون

                     که قلبم مالا مال از غم زندگیست اکنون که باهایم توان راه رفتن ندارد برگرد

وقتی تو بیایی ، چشم های پر فروغت را با یک آسمان ستاره آذین خواهم بست و از شوق دیدارت

یک دریا اشک خواهم ریخت و با مروارید هایش ، قصری خواهم ساخت که قلبت همچون الماس

در آن بدرخشد .

شیشه ی دل را شکستن احتیاجش سنگ نیست
این دل با نگاهی سرد پرپر می شود 

زیباترین روز زندگی من روزی ست که برای اولین بار تو را دیدم ... روزی که فکر می کردم

ابرهای آسمان ، دلم را با بادهای عشق به کنار زده و خورشیدی عاشق بر روی قلبم نور افشانی

می کند . روزی بود که غروبش ، غروب تنهایی نبود ، غروبی بود که سراسر امیدواری ، امیدوار

فردایی بهتر که در کنار هم خواهیم داشت .

روزی بود که بهار دوباره به وجودم پا نهاده بود ، روزی که می پنداشتم دیگر شمع وجودم به خاموشی

نمی گراید ، روزی بود که قاصدک های خوش خبر ، خبر از عشق جاودانه برایم آوردند .

بــاورم کن که به وســعــت دریـــا ، هنـــوز شمعــی در من روشــن اســت

من در انتـــهای غـــروب به چیـــزی چــون تو نگـاهــم را بــاور کـــردم

بی تو مرگ زندگی در باورم چیده است

غنچه لبخند بر لبهایم خشکیده است

بی تو دیگر زندگی از عشق و خندیدن تهی است

گر بیایی تو غبار راه تو ، بر دیده است

بی تو چشمانم ز سوز اشک می سوزد  و

غم با تمام هستی اش بر شادی ام خندیده است .

تو را با آن عبور خسته و بي حال از آن ديار در غم ها ، تو را با نگاهي پر ترانه

با دلي حيران و سرگردان و با چشماني پر از احساس تو را خواندم تا بيايي و بخواني

و بماني تا براي فهم غرور دريا با من همصدا باشي .

مي دانم تا به انتظارت خواهم ماند و مرگ به اين انتظار تار پايان مي دهد و من بي صدا

مي نشينم پشت اين پنجره تاريك دلتنگي و مي دانم كه بي تو سنگ صبورم خواهم مرد  

ولي برگرد حتي اگه ديگر من با تو نباشم ، باز برگرد حتي اگر خاك سرد سر پناهم باشد

پس بيا ، اگر رفتم باز بيا بر سر قبرم و بخوان سرود سبز زندگاني را …

در تمام لحظه هايم ، هيچ كس خلوت تنهاييم را حـــــس نـــــكــــرد ...

آسمان غم گرفته ، هيچ گاه بركهُ طوفاني ام را حـــــس نـــــكـــرد ...

او كه سامان غزل هايم از اوست ، بي سر و ساماني ام را حـــــس نــــكــــرد ...  

درياي شور انگيز نگاهت چه زيباست

آن جا كه بايد دل به دريا زد همين جاست    

نه راحت از فلك جويم ، نه دولت از خدا خواهم

اگر پرسي چه خواهي ...

تــــو را خــــواهــــم ....

  تــــو را خــــواهــــم ...  

زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ پرشي دارد اندازه محبت

زندگي چيزي نيست كه لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود

زندگي تجربه شب پرده در تاريكي ست

زندگي مجذور آينه است

زندگي گل به توان

ابدیــــت اســــت

زندگي حس غريبي

است كه يك مجنون دارد .

آن روز كه خنده بر لبم مي ميرد         

  چون جعبه پاييزي دلم مي گيرد

 ديروز به چشمان تو گفتم كه برو         

   امروز دلم بهنه ات مي گيرد ....

نمی دانم بعد تو دست های پاییزی ام را به دست که بسپارم ...

نمی دانم بعد تو سنگینی غربت لحظه هایم را زیر آخرین بغض آسمان فریـــــــــــــاد کنم ....

نمی دانم بعد تو دل به چه کسی ببندم ....

نمی دانم بعد تو صدای اولین حضور بارانی ات را چگونه و در کنار کدامین جادهُ عــــــشـــــــق جشن

گیرم ...

وقتی که برای اولین بار دیدمت ، دانستم که از قبیله دیگری هستی از قبیله آسمانها

لبخندت را در خورشید دیدم . نگاهت رسم محبت را به من آموخت .

 ای کاش می دانستی که با تمام تنهایی هایم به تو می اندیشم ، به تو که دوستت دارم

ای کاش می توانستم به تو بگویم که همیشه خریدارت هستم و تماشاگر رخ زیبایت

می باشم . وقتی که به فکرت می روم وجودم آب می شود .

چه سخت است انتظار ، زمانی که تو نیایی

چگونه شاخه تازه جوانه زده سنگینی این انتظار را تحمل کند

و چگونه پرستوی تازه از سفر بر گشته ، آن را بر دوش کشد

من بی قرارانه منتظرت هستم ...

                                             ای هوای صادقانه ، ای هوای عاشقانه

                                           فصل با تو بودن من ، فصلی از گل و ترانه

                                             همدم همیشگی موندن و رفتن من باش

                                           هر کی هستی ، هر چی هستی ، واسه من

                                      عزیزترینی ، با تو بودن آرزومه تو امید آخرینی ...

سالها بود که دلم ، غنچه دلم در هوای شکفتن انتظار می کشید و پائیز بر

 هوای دلم حکم فرما بود ، ولی با شناختن تو و مهر آتشین تو نسیم دل انگیز

 بهاری در قلبم وزید و غنچه های باد خزان خرده دلم شروع به شکفتن کرد

و اکنون در وجودم تو را احساس می کنم .

 در قلبم گلستانی از محبت تو بر پاست و عطر این گلها ست که وجودم را

معطر ساخته ، و عطر وجودم همین دوست داشتن است ، دوست داشتن تو... 

                     شکسته بودم چون درختی در تند باد و نسیم ها برایم ریشه می سرودند

                   شکسته بودم چون قایقی در گرداب و موج ها برایم دل می سوزاندند

                         شکسته بودم با فانوسی در دست و شمعی در دل به انتظار

                        همیشه این ورد زبانم بود به چه امیدی تا کدامین روز انتظار

                  تو بودی که به من آموختی یک بهار دل به هزاران بهار طبیعت می ارزد

                 و یک خزان دل غم هزاران پائیز را داراست و مرا از تو گریزی نیست

               چرا که تو دلیل حیات منی و حال می خواهم تمام محبت ها را به تو هدیه کنم

               می خواهم باز تاب خوبی هایت را درو و نیز صداقت لحظه هایم را صدا کنم

                    می خواهم نامت را با خط درشت بر شن های ساحل قلبم بنویسم .